czwartek, 22 września 2016

14.Za bardzo kocham twój uśmiech

-Posuń dupę, Blake
Posłałam Leo mordercze spojrzenie na co on tylko się uśmiechnął. Nie miałam na nic siły, na to żeby się przesunąć na to żeby wstać, na to żeby żyć. Kompletnie na nic. Od tego nieszczęsnego zdarzenia minął już prawie miesiąc. Co się przez te 31 dni wydarzyło, no więc chodziłam na potrójne randki z Mią i Samem. Wróciłam do Willa przez pierwszy tydzień było bardzo niezręcznie, ale potem wszystko wróciło, wszystkie wspomnienia z nim związane. Poza tym unikałam Charliego jak tylko mogłam, ale on nie pozostawał mi dłużny. Za miesiąc wystawiamy naszą sztukę w szkole dopiero tydzień temu zaprezentowałam choreografię, którą sama wymyśliłam wszystkim bardzo przypadła do gustu i nauczyliśmy się jej w tydzień.
-O co ci chodzi Leo?-spytałam
-O nic, wiesz tak chciałem pogadać. Jak tam z Willem ci się układa?
-Nie jest źle, a teraz powiedz o co ci naprawdę chodzi-powiedziałam przewracając oczami
-Zaraz ci wytłumaczę, ale najpierw
Tłumaczenia przerwały mu otwierane drzwi. Do środka wszedł Charlie, który najpierw spojrzał na swojego przyjaciela, a potem na mnie.
-To ja pójdę do siebie-powiedział
Usłyszałam jak drzwi się zatrzaskują, a moja uwaga znów zwróciła się na Leo.
-Powiesz mi o co chodzi?
-Teraz tak. Ja, Mia i Sam mamy dość waszego unikania się nawzajem z Charliem. Psujecie atmosferę w tym domu i naprawdę czas z tym skończyć, a ponieważ dzisiaj jest sobota. Mia nocuje u Dylana, Sam u Hayde, a ja lecę do kumpla. Zostajecie sami w domu i nie wyjdziecie z niego dopóki się pogodzicie.-powiedział wycofując się do drzwi- Już dawno mam twoje klucze i Charliego więc nie ma opcji żebyście stąd wyszli. No to miłego wieczoru.
Przez chwilę patrzyłam zdezorientowana jak brunet zamyka drzwi, ale potem szybkim krokiem udałam się w tamtą stronę. Pukałam i ciągnęłam za klamkę, ale nic to nie dało.
-Leo to nie jest śmieszne!-krzyknęłam-Otwieraj te cholerne drzwi!
Nic kompletna cisza, próbowałam go przywołać, ale nie udawało mi się.
-Kurwa, Blake musisz się tak drzeć!
-Tak muszę bo nasi wspaniali przyjaciele wymyślili nam plan już na sobotę. Wszyscy wrócą dopiero jutro i mają nasze klucze. Więc nie mamy jak stąd wyjść jeśli sam się nie domyślasz.
-Nie gorączkuj się tak zapasowy klucz jest za telewizorem i u mnie jeden w pokoju.-powiedział spokojnie
Zaczęłam grzebać za telewizorem, a Charlie wrócił do swojego pokoju. Przejrzałam każdy zakątek wyznaczonego miejsca, ale nic tam nie znalazłam.
-Kurwa, Leo zabrał mój zapasowy klucz!
-Za telewizorem zajebiście. Po za tym telewizor też nie działa ani internet zajebiście. Dobrze, że całego prądu nie wyłączyli.
-Świetnie to będzie najlepsza sobota w moim życiu-powiedział przewracając oczami.
-Myślisz, że ja się cieszę spędzę cały sobotni wieczór w domu i to z tobą-prychnęłam
-O czyżbyś wolała teraz migdalić się ze swoim chłopakiem?
-A ty ze swoją dziewczyną?-spytałam
-Ja i Jade nie jesteśmy już razem od miesiąca-przerwał na chwilę-W dzień w, którym ty wróciłaś do Willa ja rozstałem się z Jade.
Nastała cisza grobowa cisza jedyne co było słychać do samochody za oknem.
-Pójdę do siebie do pokoju-powiedziałam
-A ja zadzwonię do kumpla kiedyś zostawiłem u niego klucze do dziś mi nie oddał powiem żeby przyjechał i otworzył.
Poczułam jakby ktoś skopał mnie po twarzy, nie wiedziałam o tym i nikt mi nie powiedział. Weszłam do swojego i rzuciłam się na łóżko. Wzięłam słuchawki i włączyłam playliste miałam dość miałam wszystkiego dość.
Co się do cholery dzieję. Zerwałam się jak oparzona co się kurwa dzieje w tym domu. Wychodzę z pokoju, na korytarzu jest pełno dymu jakby coś się paliło. W naszym małym salonie jest pełno ludzi tak samo w kuchni i na korytarzu. Nikogo nie poznaję to na pewno nie są osoby z naszej szkoły, o nie.
-Cseść sliczntko może pstawić ci drinka?-zapytał jakiś chłopak kompletnie nawalony
-Podziękuje, ale wiesz może gdzie znajdę Lenehana?
Wskazał mi ręką w stronę salonu szybko udałam się w tamtym kierunku przepychając się przez tłum ludzi. Co to jest za towarzystwo. Większość osób była albo nachlana albo naćpana. Cały czas szukałam Charliego i w końcu go znalazłam siedział na kanapie paląc jakiegoś jointa.
-Czy ciebie do reszty pojebało!-krzyknęłam w jego stronę- O ile pamiętam  twój kumpel miał ci przynieść kluczę, a nie robić imprezę!
-Nie wściekaj się tak nie mogliśmy iść na imprezę to impreza przyszła do nas.
-Właśnie spokojnie dziewczyno zapal sobie czy coś-powiedział do mnie jakiś chłopak-No Lenehan tego gadania to ci współczuje, ale widoków to zazdroszczę.
Próbowałam jakoś zakryć się rękami, ale nie wychodziło mi to najlepiej. Byłam ubrana w czarne legginsy i niebieski croop-top nigdy bym tak nie wyszła gdybym wiedziała, że ktoś jest w domu oprócz naszych współlokatorów.
-Nie chce być nie miła, ale chyba jednak będę. Sam wyprosisz swoich przyjaciół czy ja mam to zrobić?-spytałam
-Blake wyluzuj, Ash dobrze radzi zapal sobie. Wiem, że kiedyś brałaś coś lepszego, ale nie wybrzydzaj.
Łzy zaczęły mi się zbierać do oczu. Szybko wycofałam się do mojego pokoju ale ktoś uniemożliwił mi ich zamknięcie.
-Odpierdol się Charlie!-krzyknęłam próbując zamknąć drzwi niestety był ode mnie silniejszy. Parę łez zaczęło mi lecieć po policzkach-Nie rozumiesz, zostaw mnie!
-Błagam poczekaj!-wparował do mojego pokoju zamykając drzwi-Błagam wybacz mi.
Spojrzałam w jego oczy w jego przekrwione oczy, miałam ochotę wyrzucić go za drzwi.
-Znów mi to zrobiłeś Charlie-powiedziałam
-Ja wiem, ale mnie znasz wiesz jaki jestem błagam wybacz mi-powiedział klękając-Nie pogodzę się z tym, że płaczesz przeze mnie znowu. Nie pogodzę się z tym, że znów mogę ciebie stracić. Jestem idiotą, ale nie mogę patrzeć na twoje szczęście z Willem nie mogę, ale jeszcze bardziej nie mogę znieść gdy widzę jak płaczesz. Za bardzo kocham twój uśmiech ten szczery, sarkastyczny, tajemniczy każdy. Ja wiem, że cię ranię, ale ty mnie też, myślałem, że będzie inaczej gdy rozstanę się z Jade.
-Myślałeś, że co będę na ciebie czekać, czekałam za długo Charlie. Prawda nie planowałam powrotu z Willem, ale wyszło jak wyszło . Nic ci nie obiecywałam Charlie nigdy.
-Bo ty nic nie pamiętasz-powiedział i wyszedł
Przeczesałam palcami po włosach i wyszłam do salonu chciałam ich wszystkich wyjebać mieć święty spokój. Nie sądziłam że zobaczę to w moim domu, w moim salonie. Wysoki blondyn obściskiwał się z jakąś szmatą. Pociągnęłam go za ramię.
-Przyszedłeś mnie odwiedzić?-spytałam był nawalony kompletnie nawalony-To możesz już wypierdalać.
Uderzyłam go w twarz. Chociaż nie wiem kogo zabolało bardziej. Próbował się tłumaczyć, ale nie chciałam go słuchać ani nikogo.
-Wypierdalajcie z mojego domu w tej chwili!-krzyknęłam lecz nic nie podziałało.
Wpadłam na najgłupszy pomysł w życiu. Otworzyłam nasze drzwi od mieszkania i wróciłam do kuchni wyjmując z szafki gaśnice proszkową. Może to co zrobiłam było głupie i nieprzemyślane, ale to zrobiłam włączyłam ją i zaczęłam pryskać w wszystkie strony na wszystkich. Po chwili przestałam, a w mieszkaniu nie pozostał nikt, a cały salon był biały wyglądało to trochę jak mąką i było wszędzie dosłownie wszędzie.
-Serio!
Odwróciłam się w stronę Charliego, który był cały biały nie wiedziałam, że również jego spotkała moja kara. Uśmiechnęłam się do niego skierowałam wzrok na moją rękę która była mocno zaczerwieniona. Nie będę płakać za takiego dupka o nie.
-Wszystko widziałem, choć opatrzymy ci rękę-powiedział
-Nie trzeba, ale ty powinieneś iść pod prysznic-powiedziałam posyłając mu uśmiech
-O chodź wiem, że tego potrzebujesz.
Charlie przysunął się do mnie i mocno objął była cała biała chodź nie tak bardzo jak on.
-Dzięki wielkie -powiedziałam
Spojrzał w moją stronę i zaczął przysuwać bliżej swoją twarz do mojej. Założył kosmyk za moje ucho i złączył nasze usta w pocałunku. Nasze usta pasowały do siebie idealnie, nie chciałam żeby ta chwila mijała nigdy. Złapał mnie za ręke i pociągnął do swojego pokoju, położyliśmy się na jego łóżko i długo patrzyliśmy w oczy, aż w końcu on zaczął odpływać w krainę morfeusza z resztą ja tak samo.

-Kurwa co tu się stało!


***
BIG BANG POWRÓT!!
Wiem, że długo mnie nie było, ale brak weny, problemy i wielka zmiana w życiu. Wyprowadziłam się niedawno z Polski za granicę no i wiecie nowe otoczenie, nowe wszystko. Rozdział bardzo krótki i niesprawdzony, ale lepsze to niż nic. Proszę o komentarze