-Posuń
dupę, Blake
Posłałam
Leo mordercze spojrzenie na co on tylko się uśmiechnął. Nie miałam na nic siły,
na to żeby się przesunąć na to żeby wstać, na to żeby żyć. Kompletnie na nic.
Od tego nieszczęsnego zdarzenia minął już prawie miesiąc. Co się przez te 31
dni wydarzyło, no więc chodziłam na potrójne randki z Mią i Samem. Wróciłam do
Willa przez pierwszy tydzień było bardzo niezręcznie, ale potem wszystko
wróciło, wszystkie wspomnienia z nim związane. Poza tym unikałam Charliego jak
tylko mogłam, ale on nie pozostawał mi dłużny. Za miesiąc wystawiamy naszą
sztukę w szkole dopiero tydzień temu zaprezentowałam choreografię, którą sama
wymyśliłam wszystkim bardzo przypadła do gustu i nauczyliśmy się jej w tydzień.
-O co ci
chodzi Leo?-spytałam
-O nic,
wiesz tak chciałem pogadać. Jak tam z Willem ci się układa?
-Nie jest
źle, a teraz powiedz o co ci naprawdę chodzi-powiedziałam przewracając oczami
-Zaraz ci
wytłumaczę, ale najpierw
Tłumaczenia
przerwały mu otwierane drzwi. Do środka wszedł Charlie, który najpierw spojrzał
na swojego przyjaciela, a potem na mnie.
-To ja
pójdę do siebie-powiedział
Usłyszałam
jak drzwi się zatrzaskują, a moja uwaga znów zwróciła się na Leo.
-Powiesz mi
o co chodzi?
-Teraz tak.
Ja, Mia i Sam mamy dość waszego unikania się nawzajem z Charliem. Psujecie
atmosferę w tym domu i naprawdę czas z tym skończyć, a ponieważ dzisiaj jest
sobota. Mia nocuje u Dylana, Sam u Hayde, a ja lecę do kumpla. Zostajecie sami
w domu i nie wyjdziecie z niego dopóki się pogodzicie.-powiedział wycofując się
do drzwi- Już dawno mam twoje klucze i Charliego więc nie ma opcji żebyście
stąd wyszli. No to miłego wieczoru.
Przez
chwilę patrzyłam zdezorientowana jak brunet zamyka drzwi, ale potem szybkim
krokiem udałam się w tamtą stronę. Pukałam i ciągnęłam za klamkę, ale nic to
nie dało.
-Leo to nie
jest śmieszne!-krzyknęłam-Otwieraj te cholerne drzwi!
Nic
kompletna cisza, próbowałam go przywołać, ale nie udawało mi się.
-Kurwa,
Blake musisz się tak drzeć!
-Tak muszę
bo nasi wspaniali przyjaciele wymyślili nam plan już na sobotę. Wszyscy wrócą dopiero
jutro i mają nasze klucze. Więc nie mamy jak stąd wyjść jeśli sam się nie
domyślasz.
-Nie
gorączkuj się tak zapasowy klucz jest za telewizorem i u mnie jeden w
pokoju.-powiedział spokojnie
Zaczęłam
grzebać za telewizorem, a Charlie wrócił do swojego pokoju. Przejrzałam każdy
zakątek wyznaczonego miejsca, ale nic tam nie znalazłam.
-Kurwa, Leo
zabrał mój zapasowy klucz!
-Za telewizorem
zajebiście. Po za tym telewizor też nie działa ani internet zajebiście. Dobrze,
że całego prądu nie wyłączyli.
-Świetnie
to będzie najlepsza sobota w moim życiu-powiedział przewracając oczami.
-Myślisz,
że ja się cieszę spędzę cały sobotni wieczór w domu i to z tobą-prychnęłam
-O czyżbyś
wolała teraz migdalić się ze swoim chłopakiem?
-A ty ze
swoją dziewczyną?-spytałam
-Ja i Jade
nie jesteśmy już razem od miesiąca-przerwał na chwilę-W dzień w, którym ty
wróciłaś do Willa ja rozstałem się z Jade.
Nastała
cisza grobowa cisza jedyne co było słychać do samochody za oknem.
-Pójdę do
siebie do pokoju-powiedziałam
-A ja
zadzwonię do kumpla kiedyś zostawiłem u niego klucze do dziś mi nie oddał
powiem żeby przyjechał i otworzył.
Poczułam
jakby ktoś skopał mnie po twarzy, nie wiedziałam o tym i nikt mi nie
powiedział. Weszłam do swojego i rzuciłam się na łóżko. Wzięłam słuchawki i
włączyłam playliste miałam dość miałam wszystkiego dość.
Co się do
cholery dzieję. Zerwałam się jak oparzona co się kurwa dzieje w tym domu.
Wychodzę z pokoju, na korytarzu jest pełno dymu jakby coś się paliło. W naszym
małym salonie jest pełno ludzi tak samo w kuchni i na korytarzu. Nikogo nie poznaję
to na pewno nie są osoby z naszej szkoły, o nie.
-Cseść
sliczntko może pstawić ci drinka?-zapytał jakiś chłopak kompletnie nawalony
-Podziękuje,
ale wiesz może gdzie znajdę Lenehana?
Wskazał mi
ręką w stronę salonu szybko udałam się w tamtym kierunku przepychając się przez
tłum ludzi. Co to jest za towarzystwo. Większość osób była albo nachlana albo
naćpana. Cały czas szukałam Charliego i w końcu go znalazłam siedział na
kanapie paląc jakiegoś jointa.
-Czy ciebie
do reszty pojebało!-krzyknęłam w jego stronę- O ile pamiętam twój kumpel miał ci przynieść kluczę, a nie
robić imprezę!
-Nie
wściekaj się tak nie mogliśmy iść na imprezę to impreza przyszła do nas.
-Właśnie
spokojnie dziewczyno zapal sobie czy coś-powiedział do mnie jakiś chłopak-No
Lenehan tego gadania to ci współczuje, ale widoków to zazdroszczę.
Próbowałam
jakoś zakryć się rękami, ale nie wychodziło mi to najlepiej. Byłam ubrana w
czarne legginsy i niebieski croop-top nigdy bym tak nie wyszła gdybym
wiedziała, że ktoś jest w domu oprócz naszych współlokatorów.
-Nie chce
być nie miła, ale chyba jednak będę. Sam wyprosisz swoich przyjaciół czy ja mam
to zrobić?-spytałam
-Blake
wyluzuj, Ash dobrze radzi zapal sobie. Wiem, że kiedyś brałaś coś lepszego, ale
nie wybrzydzaj.
Łzy zaczęły
mi się zbierać do oczu. Szybko wycofałam się do mojego pokoju ale ktoś
uniemożliwił mi ich zamknięcie.
-Odpierdol
się Charlie!-krzyknęłam próbując zamknąć drzwi niestety był ode mnie
silniejszy. Parę łez zaczęło mi lecieć po policzkach-Nie rozumiesz, zostaw
mnie!
-Błagam
poczekaj!-wparował do mojego pokoju zamykając drzwi-Błagam wybacz mi.
Spojrzałam
w jego oczy w jego przekrwione oczy, miałam ochotę wyrzucić go za drzwi.
-Znów mi to
zrobiłeś Charlie-powiedziałam
-Ja wiem,
ale mnie znasz wiesz jaki jestem błagam wybacz mi-powiedział klękając-Nie
pogodzę się z tym, że płaczesz przeze mnie znowu. Nie pogodzę się z tym, że
znów mogę ciebie stracić. Jestem idiotą, ale nie mogę patrzeć na twoje
szczęście z Willem nie mogę, ale jeszcze bardziej nie mogę znieść gdy widzę jak
płaczesz. Za bardzo kocham twój uśmiech ten szczery, sarkastyczny, tajemniczy
każdy. Ja wiem, że cię ranię, ale ty mnie też, myślałem, że będzie inaczej gdy
rozstanę się z Jade.
-Myślałeś,
że co będę na ciebie czekać, czekałam za długo Charlie. Prawda nie planowałam
powrotu z Willem, ale wyszło jak wyszło . Nic ci nie obiecywałam Charlie nigdy.
-Bo ty nic
nie pamiętasz-powiedział i wyszedł
Przeczesałam
palcami po włosach i wyszłam do salonu chciałam ich wszystkich wyjebać mieć
święty spokój. Nie sądziłam że zobaczę to w moim domu, w moim salonie. Wysoki
blondyn obściskiwał się z jakąś szmatą. Pociągnęłam go za ramię.
-Przyszedłeś
mnie odwiedzić?-spytałam był nawalony kompletnie nawalony-To możesz już
wypierdalać.
Uderzyłam
go w twarz. Chociaż nie wiem kogo zabolało bardziej. Próbował się tłumaczyć,
ale nie chciałam go słuchać ani nikogo.
-Wypierdalajcie
z mojego domu w tej chwili!-krzyknęłam lecz nic nie podziałało.
Wpadłam na
najgłupszy pomysł w życiu. Otworzyłam nasze drzwi od mieszkania i wróciłam do
kuchni wyjmując z szafki gaśnice proszkową. Może to co zrobiłam było głupie i nieprzemyślane,
ale to zrobiłam włączyłam ją i zaczęłam pryskać w wszystkie strony na
wszystkich. Po chwili przestałam, a w mieszkaniu nie pozostał nikt, a cały
salon był biały wyglądało to trochę jak mąką i było wszędzie dosłownie
wszędzie.
-Serio!
Odwróciłam
się w stronę Charliego, który był cały biały nie wiedziałam, że również jego
spotkała moja kara. Uśmiechnęłam się do niego skierowałam wzrok na moją rękę
która była mocno zaczerwieniona. Nie będę płakać za takiego dupka o nie.
-Wszystko
widziałem, choć opatrzymy ci rękę-powiedział
-Nie
trzeba, ale ty powinieneś iść pod prysznic-powiedziałam posyłając mu uśmiech
-O chodź
wiem, że tego potrzebujesz.
Charlie
przysunął się do mnie i mocno objął była cała biała chodź nie tak bardzo jak
on.
-Dzięki
wielkie -powiedziałam
Spojrzał w
moją stronę i zaczął przysuwać bliżej swoją twarz do mojej. Założył kosmyk za
moje ucho i złączył nasze usta w pocałunku. Nasze usta pasowały do siebie
idealnie, nie chciałam żeby ta chwila mijała nigdy. Złapał mnie za ręke i
pociągnął do swojego pokoju, położyliśmy się na jego łóżko i długo patrzyliśmy
w oczy, aż w końcu on zaczął odpływać w krainę morfeusza z resztą ja tak samo.
-Kurwa co
tu się stało!
***
BIG BANG POWRÓT!!
Wiem, że długo mnie nie było, ale brak weny, problemy i wielka zmiana w życiu. Wyprowadziłam się niedawno z Polski za granicę no i wiecie nowe otoczenie, nowe wszystko. Rozdział bardzo krótki i niesprawdzony, ale lepsze to niż nic. Proszę o komentarze
