czwartek, 22 września 2016

14.Za bardzo kocham twój uśmiech

-Posuń dupę, Blake
Posłałam Leo mordercze spojrzenie na co on tylko się uśmiechnął. Nie miałam na nic siły, na to żeby się przesunąć na to żeby wstać, na to żeby żyć. Kompletnie na nic. Od tego nieszczęsnego zdarzenia minął już prawie miesiąc. Co się przez te 31 dni wydarzyło, no więc chodziłam na potrójne randki z Mią i Samem. Wróciłam do Willa przez pierwszy tydzień było bardzo niezręcznie, ale potem wszystko wróciło, wszystkie wspomnienia z nim związane. Poza tym unikałam Charliego jak tylko mogłam, ale on nie pozostawał mi dłużny. Za miesiąc wystawiamy naszą sztukę w szkole dopiero tydzień temu zaprezentowałam choreografię, którą sama wymyśliłam wszystkim bardzo przypadła do gustu i nauczyliśmy się jej w tydzień.
-O co ci chodzi Leo?-spytałam
-O nic, wiesz tak chciałem pogadać. Jak tam z Willem ci się układa?
-Nie jest źle, a teraz powiedz o co ci naprawdę chodzi-powiedziałam przewracając oczami
-Zaraz ci wytłumaczę, ale najpierw
Tłumaczenia przerwały mu otwierane drzwi. Do środka wszedł Charlie, który najpierw spojrzał na swojego przyjaciela, a potem na mnie.
-To ja pójdę do siebie-powiedział
Usłyszałam jak drzwi się zatrzaskują, a moja uwaga znów zwróciła się na Leo.
-Powiesz mi o co chodzi?
-Teraz tak. Ja, Mia i Sam mamy dość waszego unikania się nawzajem z Charliem. Psujecie atmosferę w tym domu i naprawdę czas z tym skończyć, a ponieważ dzisiaj jest sobota. Mia nocuje u Dylana, Sam u Hayde, a ja lecę do kumpla. Zostajecie sami w domu i nie wyjdziecie z niego dopóki się pogodzicie.-powiedział wycofując się do drzwi- Już dawno mam twoje klucze i Charliego więc nie ma opcji żebyście stąd wyszli. No to miłego wieczoru.
Przez chwilę patrzyłam zdezorientowana jak brunet zamyka drzwi, ale potem szybkim krokiem udałam się w tamtą stronę. Pukałam i ciągnęłam za klamkę, ale nic to nie dało.
-Leo to nie jest śmieszne!-krzyknęłam-Otwieraj te cholerne drzwi!
Nic kompletna cisza, próbowałam go przywołać, ale nie udawało mi się.
-Kurwa, Blake musisz się tak drzeć!
-Tak muszę bo nasi wspaniali przyjaciele wymyślili nam plan już na sobotę. Wszyscy wrócą dopiero jutro i mają nasze klucze. Więc nie mamy jak stąd wyjść jeśli sam się nie domyślasz.
-Nie gorączkuj się tak zapasowy klucz jest za telewizorem i u mnie jeden w pokoju.-powiedział spokojnie
Zaczęłam grzebać za telewizorem, a Charlie wrócił do swojego pokoju. Przejrzałam każdy zakątek wyznaczonego miejsca, ale nic tam nie znalazłam.
-Kurwa, Leo zabrał mój zapasowy klucz!
-Za telewizorem zajebiście. Po za tym telewizor też nie działa ani internet zajebiście. Dobrze, że całego prądu nie wyłączyli.
-Świetnie to będzie najlepsza sobota w moim życiu-powiedział przewracając oczami.
-Myślisz, że ja się cieszę spędzę cały sobotni wieczór w domu i to z tobą-prychnęłam
-O czyżbyś wolała teraz migdalić się ze swoim chłopakiem?
-A ty ze swoją dziewczyną?-spytałam
-Ja i Jade nie jesteśmy już razem od miesiąca-przerwał na chwilę-W dzień w, którym ty wróciłaś do Willa ja rozstałem się z Jade.
Nastała cisza grobowa cisza jedyne co było słychać do samochody za oknem.
-Pójdę do siebie do pokoju-powiedziałam
-A ja zadzwonię do kumpla kiedyś zostawiłem u niego klucze do dziś mi nie oddał powiem żeby przyjechał i otworzył.
Poczułam jakby ktoś skopał mnie po twarzy, nie wiedziałam o tym i nikt mi nie powiedział. Weszłam do swojego i rzuciłam się na łóżko. Wzięłam słuchawki i włączyłam playliste miałam dość miałam wszystkiego dość.
Co się do cholery dzieję. Zerwałam się jak oparzona co się kurwa dzieje w tym domu. Wychodzę z pokoju, na korytarzu jest pełno dymu jakby coś się paliło. W naszym małym salonie jest pełno ludzi tak samo w kuchni i na korytarzu. Nikogo nie poznaję to na pewno nie są osoby z naszej szkoły, o nie.
-Cseść sliczntko może pstawić ci drinka?-zapytał jakiś chłopak kompletnie nawalony
-Podziękuje, ale wiesz może gdzie znajdę Lenehana?
Wskazał mi ręką w stronę salonu szybko udałam się w tamtym kierunku przepychając się przez tłum ludzi. Co to jest za towarzystwo. Większość osób była albo nachlana albo naćpana. Cały czas szukałam Charliego i w końcu go znalazłam siedział na kanapie paląc jakiegoś jointa.
-Czy ciebie do reszty pojebało!-krzyknęłam w jego stronę- O ile pamiętam  twój kumpel miał ci przynieść kluczę, a nie robić imprezę!
-Nie wściekaj się tak nie mogliśmy iść na imprezę to impreza przyszła do nas.
-Właśnie spokojnie dziewczyno zapal sobie czy coś-powiedział do mnie jakiś chłopak-No Lenehan tego gadania to ci współczuje, ale widoków to zazdroszczę.
Próbowałam jakoś zakryć się rękami, ale nie wychodziło mi to najlepiej. Byłam ubrana w czarne legginsy i niebieski croop-top nigdy bym tak nie wyszła gdybym wiedziała, że ktoś jest w domu oprócz naszych współlokatorów.
-Nie chce być nie miła, ale chyba jednak będę. Sam wyprosisz swoich przyjaciół czy ja mam to zrobić?-spytałam
-Blake wyluzuj, Ash dobrze radzi zapal sobie. Wiem, że kiedyś brałaś coś lepszego, ale nie wybrzydzaj.
Łzy zaczęły mi się zbierać do oczu. Szybko wycofałam się do mojego pokoju ale ktoś uniemożliwił mi ich zamknięcie.
-Odpierdol się Charlie!-krzyknęłam próbując zamknąć drzwi niestety był ode mnie silniejszy. Parę łez zaczęło mi lecieć po policzkach-Nie rozumiesz, zostaw mnie!
-Błagam poczekaj!-wparował do mojego pokoju zamykając drzwi-Błagam wybacz mi.
Spojrzałam w jego oczy w jego przekrwione oczy, miałam ochotę wyrzucić go za drzwi.
-Znów mi to zrobiłeś Charlie-powiedziałam
-Ja wiem, ale mnie znasz wiesz jaki jestem błagam wybacz mi-powiedział klękając-Nie pogodzę się z tym, że płaczesz przeze mnie znowu. Nie pogodzę się z tym, że znów mogę ciebie stracić. Jestem idiotą, ale nie mogę patrzeć na twoje szczęście z Willem nie mogę, ale jeszcze bardziej nie mogę znieść gdy widzę jak płaczesz. Za bardzo kocham twój uśmiech ten szczery, sarkastyczny, tajemniczy każdy. Ja wiem, że cię ranię, ale ty mnie też, myślałem, że będzie inaczej gdy rozstanę się z Jade.
-Myślałeś, że co będę na ciebie czekać, czekałam za długo Charlie. Prawda nie planowałam powrotu z Willem, ale wyszło jak wyszło . Nic ci nie obiecywałam Charlie nigdy.
-Bo ty nic nie pamiętasz-powiedział i wyszedł
Przeczesałam palcami po włosach i wyszłam do salonu chciałam ich wszystkich wyjebać mieć święty spokój. Nie sądziłam że zobaczę to w moim domu, w moim salonie. Wysoki blondyn obściskiwał się z jakąś szmatą. Pociągnęłam go za ramię.
-Przyszedłeś mnie odwiedzić?-spytałam był nawalony kompletnie nawalony-To możesz już wypierdalać.
Uderzyłam go w twarz. Chociaż nie wiem kogo zabolało bardziej. Próbował się tłumaczyć, ale nie chciałam go słuchać ani nikogo.
-Wypierdalajcie z mojego domu w tej chwili!-krzyknęłam lecz nic nie podziałało.
Wpadłam na najgłupszy pomysł w życiu. Otworzyłam nasze drzwi od mieszkania i wróciłam do kuchni wyjmując z szafki gaśnice proszkową. Może to co zrobiłam było głupie i nieprzemyślane, ale to zrobiłam włączyłam ją i zaczęłam pryskać w wszystkie strony na wszystkich. Po chwili przestałam, a w mieszkaniu nie pozostał nikt, a cały salon był biały wyglądało to trochę jak mąką i było wszędzie dosłownie wszędzie.
-Serio!
Odwróciłam się w stronę Charliego, który był cały biały nie wiedziałam, że również jego spotkała moja kara. Uśmiechnęłam się do niego skierowałam wzrok na moją rękę która była mocno zaczerwieniona. Nie będę płakać za takiego dupka o nie.
-Wszystko widziałem, choć opatrzymy ci rękę-powiedział
-Nie trzeba, ale ty powinieneś iść pod prysznic-powiedziałam posyłając mu uśmiech
-O chodź wiem, że tego potrzebujesz.
Charlie przysunął się do mnie i mocno objął była cała biała chodź nie tak bardzo jak on.
-Dzięki wielkie -powiedziałam
Spojrzał w moją stronę i zaczął przysuwać bliżej swoją twarz do mojej. Założył kosmyk za moje ucho i złączył nasze usta w pocałunku. Nasze usta pasowały do siebie idealnie, nie chciałam żeby ta chwila mijała nigdy. Złapał mnie za ręke i pociągnął do swojego pokoju, położyliśmy się na jego łóżko i długo patrzyliśmy w oczy, aż w końcu on zaczął odpływać w krainę morfeusza z resztą ja tak samo.

-Kurwa co tu się stało!


***
BIG BANG POWRÓT!!
Wiem, że długo mnie nie było, ale brak weny, problemy i wielka zmiana w życiu. Wyprowadziłam się niedawno z Polski za granicę no i wiecie nowe otoczenie, nowe wszystko. Rozdział bardzo krótki i niesprawdzony, ale lepsze to niż nic. Proszę o komentarze

piątek, 1 kwietnia 2016

13. -Chrissy to szczęściara.

Sylwestra spędziliśmy tak jak prawie każdy noworojczyk na Time Square. Ja, moi współlokatorzy, Will ze swoim zespołem, Hayde , Dylan, i Jade bawiliśmy się jak nigdy w życiu. I mimo tego, że ulice były całe zaśmiecone, a nie wlezienie w czyjegoś pawia graniczyło z cudem był to najlepszy sylwester w moim życiu. Gdy wybiła wyczekiwana północ zauważyłam jak każdy składa sobie sylwestrowego całusa Mia z Dylanem, Leo z Crystal, Jade z Charliem. Nie miałam ochoty patrzeć na ten widok i dzięki temu, że w jakiś sposób chciałam zrobić Charliemu na złość oraz wypitym procentom mój noworoczny pocałunek powędrował do Willa. Wygrałam? Wygrałam

Wspomnienia z wczorajszego wieczoru zaczęły zalewać mój mózg, powoli otworzyłam oczy jakby bojąc się tego czego zobaczę. Leżałam na kanapie koło Crystal niedaleko nas leżał Sam zwinięty na fotelu. Prawdopodobnie Leo jako jedyny rozsądny wybrał swój pokój.

-Nie śpisz już?- spytała się Crystal szepcząc. Spojrzałam na nią jej makijaż był cały rozmazany jakby płakała całą noc.
-Nie, Wide gdzie jest Dylan nie miał tutaj nocować?
-Miał, ale jego rodzice kazali mu wracać ponieważ jadą gdzieś razem.-odpowiedziała- Jak to się stało, że całowałaś się z Willem?
-Taki zwyczaj Mia. To była tylko jednorazowa akcja.-odpowiedziałam nie do końca sama w to wierząc.
-Wow ten Will to takie ciacho-powiedział Sam piskliwym głosem, cały czas mając zamknięte oczy-Laski jest dopiero 12:00.To nie jest pora na gadanie o gorących blondynach.
-On jest ciemnym blondynem-odgryzła się Mia

Sam cisnął w nią poduszką i dalej poszedł spać. Połowa jego ciała wylądowała na podłodze, a połowa na krześle. Razem z Mią zaczęłyśmy się z niego śmiać, a Wide szybko sięgnęła po telefon żeby zrobić mu zdjęcie. Usłyszałam otwierane drzwi więc w żółwim tempie wstałam, sprawdzając kto przyszedł nas odwiedzić. Moim oczom ukazał się Charlie, który wyglądał jakby dopiero zszedł z sesji zdjęciowej natomiast ja prawdopodobnie wyglądałam jak wrak człowieka.

-Wyglądasz strasznie-powiedział patrząc na mnie
-A ty odbywasz spacere wstydu.-odgryzłam się

Spojrzał na mnie z uśmiechem i skierował się w stronę swojego pokoju. Powędrowałam do kuchni robiąc sobie kawę i szukając telefonu. W końcu, jakimś cudem znalazłam go w bucie Sama. Sprawdziłam skrzynkę dostałam kilka życzeń, zdjęcie Andrew z sylwestra, którego spędził w Paryżu i dwa smsy od Willa. Nie zajrzałam do nich, odłożyłam telefon i jednym chaustem wypiłam kawę, którą wcześniej zrobiłam. Chciałabym aby wszystko co wczoraj się stało przepadło w zapomnienie, niestety wiedziałam, że tak się nie stanie i każde wspomnienie będzie się za mną ciągnęło przez długi czas

-Chrissy nareszcie!-krzyknęła Sky na mój widok.

Jednym z moich postanowień było zagranie w jakiejś sztuce i gdy w końcu się tak staję, spóźniam się na casting. Mieliśmy na początku wystawić Dirty Dancig, ale ponieważ wystawiali to dwa lata temu zagramy coś kompletnie nowego. Będzie to historia o dziewczynie, której pasją jest balet i chłopakiem, którego życiem jest hip-hop. Stara dobra historia taneczna. Coś ala pierwsza część filmu Step Up. Weszłam spokojnym krokiem do Sali, usłyszałam pierwsze dźwięki muzyki i po prostu poddałam się jej. W komisji siedziała moja ukochana Allison, ale nie zwracałam na nią kompletnie uwagi. Nic nie udawałam tańczyłam to co czuję.

Wchodząc do mieszkania usłyszałam jak ktoś wali w drzwi w korytarzu. Szybko zdjęłam buty i udałam się w tamtą stronę.  Zobaczyłam Charliego, który chyba próbował wyważyć drzwi od pokoju Leo.
-Co tu się dzieję!?-spytałam strzepując kilka płatków śniegu z włosów.
-Leo zamknął się w swoim pokoju i nie wychodzi od wczoraj-powiedział cały czas waląc w drzwi-Stary ona nie była ciebie warta. To zwykła suka.
-Ale ty jesteś empatyczny.-powiedziałam
-A co mam niby powiedzieć?

Przesunęłam lekko Charliego i sama zapukałam w drzwi. W odpowiedzi nie usłyszałam nic.

-Leo, wiem co się stało i bardzo mi przykro. Charlie ma rację ona nie była ciebie warta, a poza tym widziałeś jej odrosty. Wyglądała jakby nie było ją stać na farbę. Mniejsza z tym, Leo posłuchaj wiem, że to twoje pierwsze rozstanie, ale musisz iść dalej.
-Gadasz jak jakaś pusta blondynka z kiczowatego serialu.-powiedział Charlie
-Bo ty jesteś lepszy.-odgryzłam się-Jak w ogóle oni zerwali?
-Crystal całowała się z kimś innym potem na Time Square. A Leo to widział.
-A to wredna pizda.
-Bardzo empatycznie Chrissy.-powiedział Charlie

Usłyszałam jak drzwi się otwierają i razem z Charliem powoli weszliśmy do środka. Zobaczyłam Leo siedzącego na ziemi, opartego na łóżku. Jego włosy były zmierzwione, a oczy lekko zaczerwienione. W pokoju panowała ciemność, a wszędzie były porozwalane ubrania. Usiedliśmy pomiędzy nim w kompletnej ciszy. Przyciągnęłam go do siebie tak, że wylądował głową na moich kolanach. Zaczęłam głaskać go po głowie. Czułam się jakby to był mój młodszy braciszek.

-Mia zrobiła dla ciebie naleśniki z czekoladą-powiedział w końcu Charlie
.
Chłopak w odpowiedzi mruknął coś tylko pod nosem. Siedzieliśmy tak dobre 10 minut dopóki nie usłyszałam jak ktoś wchodzi do mieszkania. Był to Sam razem z Mią.

-Leo  wiem co się stało i przyniosłem ci zestaw na złamane serce. Kocyk, lody czekoladowe i „Pamiętnik”.

Spojrzeliśmy na Mie jak na wariatkę. Ona tylko posłała nam szeroki uśmiech. I wszyscy razem przenieśliśmy się do salonu przez telewizję. Nikt się nie odzywał siedzieliśmy w kompletnej ciszy w między czasie przyszła Hayde, która teraz siedziała na kolanach u Sama. Oznaczało to jednogłośnie, że Sam i Hayde są parą. Dalej Sayde! Tak nazwała ich Mia. Usłyszałam jak dzwoni mój telefon, który zostawiłam na blacie w kuchni. Szybko do niego podbiegłam i odebrałam.

-Witam, czy rozmawiam z Christiną Blake?
-Tak?-odpowiedziałam niepewnie
-Chciałam tylko poinformować, że dostałaś rolę w przedstawieniu. Zagrasz Emily. Resztę informacji przekażemy ci jutro. Do widzenia.

Odłożyłam telefon i tanecznym krokiem wróciłam do moich współlokatorów.

-Dostałam rolę w spektaklu!-wykrzyczałam

Wszyscy zerwali się na równe nogi nawet na twarzy Leo pojawił się uśmiech.  Po kolei każdy mnie przytulał i składał gratulację. Byłam szczęśliwa, jedno postanowienie już gotowe
.
Siedziałem z Jade oglądając kolejną beznadziejną komedię. Zaczęło mi się zdawać, że nasze randki zaczęły być jakby na siłę. Nawet na chwilę nie skupiałem się na filmie cały czas myślałem o Chrissy, może to i dziwne bo jest moją przyjaciółką, ale po prostu cieszyłem się tym, że dostała rolę w spektaklu. Lubię gdy na jej twarzy gości uśmiech.

-Charlie czy ty w ogóle mnie słuchasz?-spytała Jade
-Co? Ta, no jasne.
-No jakoś w to nie wierzę. Przyznaj się myślisz o niej. Mam już tego serdecznie dość.
-Co masz na myśli?
-Myślę, że powinnyśmy się rozstać to i tak już nie ma większego sensu. A wiem, że sam też tego chcesz.-powiedziała-Chrissy to szczęściara.

Pocałowałem ją w policzek, wziąłem kurtkę i wyszedłem. W jednej chwili wypowiedziała słowa, które we mnie tkwiły od miesiąca.

Siedziałam w pokoju wymyślając układ na spektakl jak mnie poprosiła Sky. Byłam już tak wycieńczona, że w końcu padłam na łóżku.

-Chrissy masz gościa!-krzyknęła Mia

Szybkim krokiem powędrowałam do salonu gdzie siedzieli wszyscy moi współlokatorzy. Niedaleko nich stał Will jak zawsze idealnie ubrany i uczesany. Posłałam mu uśmiech i podeszłam bliżej. Na co on przyciągnął mnie do siebie i pocałował.

Oderwałam się od niego i kompletnie nie miałam pojęcia co zrobić. Jak widać dla Willa to nie była jednorazowa akcja podczas sylwestra. Posłałam mu uśmiech i wróciłam do pokoju przebrać się ponieważ miałam iść z nim na spacer. Wolałam to o wiele niż siedzenie obok moich współlokatorów, a zwłaszcza koło Charliego, na którego bałam się nawet spojrzeć. Czy moje cholerne życie może się w końcu poukładać?!

***
Nowy rozdział.
Proszę o komentarze jeśli przeczytałaś/eś.
No, i to tyle życzę wam miłego weekendu. 

poniedziałek, 25 stycznia 2016

12. Święta

-Wesołych świąt- krzyknęła Mia gdy weszłam do salonu. Dziewczyna stała na stołku cała opleciona w świąteczne łańcuchy ubierając choinkę, która była większa od mojego pokoju. Po drugiej stronie drzewka zauważyłam Sama z czapką Mikołaja na głowie.
-Niezła choinka-uśmiechnęłam się idąc do kuchni. Wide rozwaliła kawał dobrej roboty nasze mieszkanie było tak pięknie udekorowane jakby ktoś je wyciągnął z telewizji z tandetowatego serialu.  Miałam spędzić te święta razem z rodziną, ale na całe szczęście jakoś się wymigałam i wyjeżdżam do nich dopiero po świętach. Poczułam znajomy zapach domowych pierniczków tylko, że towarzyszył im zapach spalenizny.- Nie chce wam nic mówić, ale chyba coś się pali.
-Cholera to już trzecia partia!-krzyknął Sam biegnąc do kuchni.
Usiadłam przed kanapą patrząc jak Mia próbuje zawiesić gwiazdę na czubku choinki.
-Kto w ogóle załatwił choinkę?
-Dylan-odpowiedziała Mia z wielkim uśmiechem gdy tylko wypowiedziała jego imię.
-A tak chłopak od waty cukrowej –powiedziałam biorąc do ust piernika i natychmiast go wypluwając bo smakował jak węgiel.
-To za karę, on nie pracuję w wesołym miasteczku, poznaliśmy się tam tylko. Jest miły i troskliwy, ale nie wiem czy coś z tego będzie.-odpowiedziała siadając obok mnie i obwiązując mnie czerwonym łańcuchem.
-Dlaczego tak uważasz?
-Bo kompletnie do siebie nie pasujemy on jest typem biznesmena, a ja roztrzepaną rock księżniczką. Co prawda super mi się z nim rozmawia i spędza czas, ale nie wiem czy to jest chłopak dla mnie.
-Jak możesz tak myśleć? Po pierwsze wyglądacie razem słodko, a po drugie przeciwieństwa się przyciągają. Dylan to naprawdę fajny, słodki i śmieszny chłopak-powiedziałam.
-Czy ktoś mówi o mnie?
Odwróciłam się, a przede mną stanął Charlie z wielkim uśmiechem. Podeszłam do niego i przytuliłam. Nasze relację  nigdy nie były tak świetne.
-Chciałbyś niestety żadna z twoich cech nie pasuje to powyższej.
-Wszystkie pasują idealnie Blake.
Posłałam mu uśmiech i zabrałam się za dekorowanie drzewka. Choć kłótnia z Mią o kolory bombek trwała prawie miesiąc ja i chłopaki wygraliśmy. Zaczęłam z Wide wieszać lampki, gdy nagle usłyszałam wrzask Charliego
-Co to do cholery jest!-krzyczał krzywiąc się po zjedzeniu ciastek.
Wszyscy zaczęliśmy się z niego śmiać, a on patrzył na nas z miną, która ostrzegała nas żeby dzisiaj nie kłaść się spać.
Wszyscy zasiedliśmy przed kanapą, w tym czasie Mia każdemu rozdawała świąteczny sweter w najróżniejsze wzory. Naszą rozmowę przerwał trzask drzwiami.
-Zastrzelcie mnie na miejscu- powiedziała Hayde wchodząc do salonu. Była jeszcze w brązowym płaczu i swoim ukochanym czerwonym szaliku, a na jej włosach można było jeszcze zauważyć śnieżny puch.
-Co się stało?
-Albo wiedzie co dajcie lepiej dwie spluwy dla mnie i dla ciebie Chrissy. Powiedziała siadając na stołku w kuchni.
-Powiesz mi wreszcie co się stało?!
-Nasz kochany szef stwierdził, żeby nadać kawiarni świątecznego stylu. Wystroił ją, ale zmienił też nasze uniformy- powiedziała pokazując mi w telefonie zdjęcie kombinezonu elfa.
-W sumie mogło być gorzej-powiedziałam blokując telefon przed spojrzeniami chłopaków.- Napijesz się czegoś?
-Oczywiście, że tak-odpowiedziała biorąc włosy do tyłu- Tak w ogóle Sam, świetna koszula.
Spojrzałam na nią zdziwionym wzrokiem na co ona mrugnęła do mnie. Trzymając w ręku dwa kubki z gorąca czekoladą skierowałyśmy się do mojego pokoju. Hayde nazwała to naszymi cotygodniowymi pogawędkami mimo tego, że widuje ją w moim mieszkaniu prawie codziennie.
-To jak masz już jakieś postanowienia noworoczne?
-Kilka.
-To opowiadaj-powiedziała kładąc się na moim łóżku.
-Po pierwsze uporządkować w szafie i w życiu. Po drugie wziąć udział w jakimś występie.
-Przydało by się jeszcze jedno, wybrać w końcu chłopaka.
-Słucham?!
-Na twojej liście zapisałam ci już tylu kandydatów, że powinno ci wystarczyć. No więc masz wybór ja na przykład: Will, Adam, Daniel, Charlie bądź mój kuzyn Ash, ale on jest trochę dziwny.
-Czy ty zawsze musisz się mieszać w moje uczuciowe sprawy, a po za tym Charlie ma dziewczynę, Daniel to mój przyjaciel, a Will to mój były.
Rzuciła we mnie poduszką i puściła z głośników muzykę kończąc naszą rozmowę. Jednak Hayde miała rację powinnam uporządkować sprawy sercowe już dawno, a nowy rok będzie od tego odpowiedni.
-Bez żartów-krzyknęłam wychodząc za zaplecza w moim nowym uniformie. Wyglądałam jak świąteczna gwiazdka porno, a w kawiarni już czekali na mnie moi współlokatorzy, usłyszałam gwizdy i śmiechy więc posłałam im mordercze spojrzenie. Razem z Hayde ustałyśmy za ladą kompletnie zażenowane.
-To co Blake ty, ja, ten strój i jemioła. Co ty na to?
-Chciałbyś Lenehan- powiedziałam obracając się by wyjąć szklanki- I przestań mi się gapić na tyłek.
-To na co mam się patrzeć- odpowiedział, a kącik jego ust podniósł się do góry.
-Na tyłek swojej dziewczyny.
-Chrissy pójdziesz ze mną potem na zakupy okazało się, że będzie więcej gości niż myślałam-spytała Mia
-Jasne, a kto w końcu ma być?
-Nasza piątka plus Hayde i Daniel, jeszcze zaprosiłam Dylana i nie wiem czy jeszcze liczyć Jade.
-Jade wpadnie na chwilę-powiedział Charlie nie odrywając wzroku od telefonu.
-Okay czyli mamy 8 lub 9 osób, i prawie 80 spalonych pierników.
Zaczęliśmy się śmiać, a ja w końcu musiałam wrócić do pracy.
-Wesołych Świąt!-wszyscy razem krzyknęliśmy zderzając się kieliszkami z szampanem. Może i szampana piję się na sylwestra, ale jadłospis Mii tego nie obejmował. Sprawa co do ubrań była podzielona ja, Mia i nasi goście byliśmy ubrani elegancko. Ja w czerwoną sukienkę, a Mia w zieloną z długim złotym naszyjnikiem w kształcie dzwonka. Natomiast nasi kochani chłopcy byli ubrani w jednoczęściowe piżamy w świąteczne wzory. Jak to stwierdził Sam gdy był mały zawsze podczas wigilii był ubrany w piżamę i tradycji dochowa. Rozpakowując prezenty ponieważ chłopaki nie mogli już wytrzymać Mia dostała swój własny od Dylana w postaci buziaka pod jemiołą. To chyba oficjalnie oznaczało, że zostali parą. Ja natomiast zdążyłam rozpakować tylko jeden prezent od Andrew w postaci ramki ze zdjęciem na , którym go przytulam. Moje radochę przerwał Charlie, który pokazał mi gestem bym skierowała się w stronę jego pokoju. Z lekkim zdziwieniem powędrowałam w wyznaczone miejsce.
-O co chodzi?
-Chciałem ci złożyć życzenia i dać prezent-powiedział wręczając mi dosyć niestarannie zapakowaną paczkę. W środku znajdowało się małe pudełeczko ze złotym naszyjnikiem i z zawieszką w kształcie nutki. Po za tym było tam nasze zdjęcie zrobione na, którym jestem u Charliego na barana.-Wiem, że co prawda wolałabyś zawieszkę z tancerką, ale dzięki temu masz jakiś kawałek mnie.
-Dziękuje Charlie jest piękny.- powiedziałam obracając się do niego tyłem by zawiesił mi go na szyi.
-To nie wszystko-odpowiedział i wręczył mi do rąk kupon do jednego z najlepszych zakładów fryzjerskich w Nowym Yorku. Rzuciłam mu się na szyję z krzykiem oplatając go w pasie nogami tak, że przesunął się w tył o kilka kroków.-I udało mi się zagonić cię pod jemiołę brakuje jeszcze tylko twojego stroju.
Spojrzałam w górę, ktoś faktycznie zawiesił tam to małe cholerstwo. Spojrzałam mu prosto w oczy lekko się pesząc, a on założył mój kosmyk z włosów za ucho.
-Strój już dawno spalony zresztą ty i tak byś się w niego nie zmieścił.
Przysunął swoją twarz do mojej i lekko pocałował w policzek. Na jego twarzy pojawiły się rumieńce, a ja pewnie wyglądałam jak pomidor. Przyciągnął mnie do siebie i mocno przytulił, jakby chciał ochronić mnie przed całym światem.
-Wesołych Świąt, Blake.

-Wesołych Świąt, Lenehan.


***
Cześć wszystkim.
Jak napisałam w ogłoszeniu blog był zawieszony, ale postanowiłam dać wam szansę.
Co prawda miałam w ogóle skasować bloga, ale w końcu pojawiły się komentarze może i dwa pozytywne. Od dwóch dziewczyn (tak podejrzewam :)), ale dziewczyny jeśli to czytacie to ten rozdział jest specjalną dedykacją dla was. I bardzo wam dziękuje bo to dzięki wam napisałam ten rozdział. Bardzo miło mi się go pisało z myślą o was :) Co do komentarza od jednej z czytelniczek o moim wrzucaniu rozdziałów. Gdy to napisałaś specjalnie weszłam i sprawdziłam co ile były zamieszczane rozdziały. Czasami co miesiąc, a czasami nawet dwa razy w miesiącu. Nawet jeśli wrzucałabym co trzy miesiące jestem tylko człowiekiem. Nie umiem pogodzić wszystkich rzeczy na raz. Chce zwrócić jeszcze uwagę na jedną rzecz większość moich czytelników pewnie jest z grupy BAM na facebooku, która liczy kilkanaście tysięcy użytkowników, a na mojego bloga wchodzi ledwo pewnie 5 osób. Chciałam by ten blog był inny bo jak czytam inne opowiadania BAM większość opiera się się na tym, że główna bohaterka jest bambino i poznaję chłopaków. Nie piszę, że są to złe opowiadania czy coś, sama wiele bardzo lubię i często czytam, ale ja chciałam stworzyć coś innego. Historię z innej perspektywy. Może taka wam się nie podoba, ale jeśli tak w górnym prawym rogu macie czerwoną ikonkę. Sama nie rozumiem co wam szkodzi napisać tu jeden komentarz. Nie musi on dotyczyć rozdziału, ale na przykład tego co kochacie w chłopakach.
Kolejna rzecz jest taka jak widzicie w rozdziale jest gif z nową dziewczyną i to jest jakby nowy wygląd głównej bohaterki Chrissy. Więcej macie w stronie "Bohaterowie". Po za tym zmieniłam wygląd bloga, ale czy nadal będzie on prowadzony zależy to tylko od was.:)
Do zobaczenia