-Wesołych
świąt- krzyknęła Mia gdy weszłam do salonu. Dziewczyna stała na stołku cała
opleciona w świąteczne łańcuchy ubierając choinkę, która była większa od mojego
pokoju. Po drugiej stronie drzewka zauważyłam Sama z czapką Mikołaja na głowie.
-Niezła
choinka-uśmiechnęłam się idąc do kuchni. Wide rozwaliła kawał dobrej roboty
nasze mieszkanie było tak pięknie udekorowane jakby ktoś je wyciągnął z
telewizji z tandetowatego serialu.
Miałam spędzić te święta razem z rodziną, ale na całe szczęście jakoś
się wymigałam i wyjeżdżam do nich dopiero po świętach. Poczułam znajomy zapach
domowych pierniczków tylko, że towarzyszył im zapach spalenizny.- Nie chce wam
nic mówić, ale chyba coś się pali.
-Cholera to
już trzecia partia!-krzyknął Sam biegnąc do kuchni.
Usiadłam
przed kanapą patrząc jak Mia próbuje zawiesić gwiazdę na czubku choinki.
-Kto w
ogóle załatwił choinkę?
-Dylan-odpowiedziała
Mia z wielkim uśmiechem gdy tylko wypowiedziała jego imię.
-A tak
chłopak od waty cukrowej –powiedziałam biorąc do ust piernika i natychmiast go
wypluwając bo smakował jak węgiel.
-To za
karę, on nie pracuję w wesołym miasteczku, poznaliśmy się tam tylko. Jest miły
i troskliwy, ale nie wiem czy coś z tego będzie.-odpowiedziała siadając obok
mnie i obwiązując mnie czerwonym łańcuchem.
-Dlaczego
tak uważasz?
-Bo kompletnie
do siebie nie pasujemy on jest typem biznesmena, a ja roztrzepaną rock
księżniczką. Co prawda super mi się z nim rozmawia i spędza czas, ale nie wiem
czy to jest chłopak dla mnie.
-Jak możesz
tak myśleć? Po pierwsze wyglądacie razem słodko, a po drugie przeciwieństwa się
przyciągają. Dylan to naprawdę fajny, słodki i śmieszny chłopak-powiedziałam.
-Czy ktoś
mówi o mnie?
Odwróciłam
się, a przede mną stanął Charlie z wielkim uśmiechem. Podeszłam do niego i
przytuliłam. Nasze relację nigdy nie były
tak świetne.
-Chciałbyś
niestety żadna z twoich cech nie pasuje to powyższej.
-Wszystkie
pasują idealnie Blake.
Posłałam mu
uśmiech i zabrałam się za dekorowanie drzewka. Choć kłótnia z Mią o kolory
bombek trwała prawie miesiąc ja i chłopaki wygraliśmy. Zaczęłam z Wide wieszać
lampki, gdy nagle usłyszałam wrzask Charliego
-Co to do
cholery jest!-krzyczał krzywiąc się po zjedzeniu ciastek.
Wszyscy
zaczęliśmy się z niego śmiać, a on patrzył na nas z miną, która ostrzegała nas
żeby dzisiaj nie kłaść się spać.
Wszyscy
zasiedliśmy przed kanapą, w tym czasie Mia każdemu rozdawała świąteczny sweter
w najróżniejsze wzory. Naszą rozmowę przerwał trzask drzwiami.
-Zastrzelcie
mnie na miejscu- powiedziała Hayde wchodząc do salonu. Była jeszcze w brązowym
płaczu i swoim ukochanym czerwonym szaliku, a na jej włosach można było jeszcze
zauważyć śnieżny puch.
-Co się
stało?
-Albo
wiedzie co dajcie lepiej dwie spluwy dla mnie i dla ciebie Chrissy. Powiedziała
siadając na stołku w kuchni.
-Powiesz mi
wreszcie co się stało?!
-Nasz
kochany szef stwierdził, żeby nadać kawiarni świątecznego stylu. Wystroił ją,
ale zmienił też nasze uniformy- powiedziała pokazując mi w telefonie zdjęcie
kombinezonu elfa.
-W sumie
mogło być gorzej-powiedziałam blokując telefon przed spojrzeniami chłopaków.-
Napijesz się czegoś?
-Oczywiście,
że tak-odpowiedziała biorąc włosy do tyłu- Tak w ogóle Sam, świetna koszula.
Spojrzałam
na nią zdziwionym wzrokiem na co ona mrugnęła do mnie. Trzymając w ręku dwa
kubki z gorąca czekoladą skierowałyśmy się do mojego pokoju. Hayde nazwała to
naszymi cotygodniowymi pogawędkami mimo tego, że widuje ją w moim mieszkaniu
prawie codziennie.
-To jak
masz już jakieś postanowienia noworoczne?
-Kilka.
-To
opowiadaj-powiedziała kładąc się na moim łóżku.
-Po
pierwsze uporządkować w szafie i w życiu. Po drugie wziąć udział w jakimś
występie.
-Przydało
by się jeszcze jedno, wybrać w końcu chłopaka.
-Słucham?!
-Na twojej
liście zapisałam ci już tylu kandydatów, że powinno ci wystarczyć. No więc masz
wybór ja na przykład: Will, Adam, Daniel, Charlie bądź mój kuzyn Ash, ale on
jest trochę dziwny.
-Czy ty
zawsze musisz się mieszać w moje uczuciowe sprawy, a po za tym Charlie ma
dziewczynę, Daniel to mój przyjaciel, a Will to mój były.
Rzuciła we
mnie poduszką i puściła z głośników muzykę kończąc naszą rozmowę. Jednak Hayde
miała rację powinnam uporządkować sprawy sercowe już dawno, a nowy rok będzie
od tego odpowiedni.
-Bez
żartów-krzyknęłam wychodząc za zaplecza w moim nowym uniformie. Wyglądałam jak
świąteczna gwiazdka porno, a w kawiarni już czekali na mnie moi współlokatorzy,
usłyszałam gwizdy i śmiechy więc posłałam im mordercze spojrzenie. Razem z
Hayde ustałyśmy za ladą kompletnie zażenowane.
-To co
Blake ty, ja, ten strój i jemioła. Co ty na to?
-Chciałbyś
Lenehan- powiedziałam obracając się by wyjąć szklanki- I przestań mi się gapić
na tyłek.
-To na co
mam się patrzeć- odpowiedział, a kącik jego ust podniósł się do góry.
-Na tyłek
swojej dziewczyny.
-Chrissy
pójdziesz ze mną potem na zakupy okazało się, że będzie więcej gości niż
myślałam-spytała Mia
-Jasne, a
kto w końcu ma być?
-Nasza
piątka plus Hayde i Daniel, jeszcze zaprosiłam Dylana i nie wiem czy jeszcze
liczyć Jade.
-Jade
wpadnie na chwilę-powiedział Charlie nie odrywając wzroku od telefonu.
-Okay czyli
mamy 8 lub 9 osób, i prawie 80 spalonych pierników.
Zaczęliśmy
się śmiać, a ja w końcu musiałam wrócić do pracy.
-Wesołych
Świąt!-wszyscy razem krzyknęliśmy zderzając się kieliszkami z szampanem. Może i
szampana piję się na sylwestra, ale jadłospis Mii tego nie obejmował. Sprawa co
do ubrań była podzielona ja, Mia i nasi goście byliśmy ubrani elegancko. Ja w
czerwoną sukienkę, a Mia w zieloną z długim złotym naszyjnikiem w kształcie
dzwonka. Natomiast nasi kochani chłopcy byli ubrani w jednoczęściowe piżamy w
świąteczne wzory. Jak to stwierdził Sam gdy był mały zawsze podczas wigilii był
ubrany w piżamę i tradycji dochowa. Rozpakowując prezenty ponieważ chłopaki nie
mogli już wytrzymać Mia dostała swój własny od Dylana w postaci buziaka pod
jemiołą. To chyba oficjalnie oznaczało, że zostali parą. Ja natomiast zdążyłam
rozpakować tylko jeden prezent od Andrew w postaci ramki ze zdjęciem na , którym
go przytulam. Moje radochę przerwał Charlie, który pokazał mi gestem bym
skierowała się w stronę jego pokoju. Z lekkim zdziwieniem powędrowałam w
wyznaczone miejsce.
-O co
chodzi?
-Chciałem
ci złożyć życzenia i dać prezent-powiedział wręczając mi dosyć niestarannie
zapakowaną paczkę. W środku znajdowało się małe pudełeczko ze złotym
naszyjnikiem i z zawieszką w kształcie nutki. Po za tym było tam nasze zdjęcie
zrobione na, którym jestem u Charliego na barana.-Wiem, że co prawda wolałabyś
zawieszkę z tancerką, ale dzięki temu masz jakiś kawałek mnie.
-Dziękuje
Charlie jest piękny.- powiedziałam obracając się do niego tyłem by zawiesił mi
go na szyi.
-To nie
wszystko-odpowiedział i wręczył mi do rąk kupon do jednego z najlepszych
zakładów fryzjerskich w Nowym Yorku. Rzuciłam mu się na szyję z krzykiem
oplatając go w pasie nogami tak, że przesunął się w tył o kilka kroków.-I udało
mi się zagonić cię pod jemiołę brakuje jeszcze tylko twojego stroju.
Spojrzałam
w górę, ktoś faktycznie zawiesił tam to małe cholerstwo. Spojrzałam mu prosto w
oczy lekko się pesząc, a on założył mój kosmyk z włosów za ucho.
-Strój już
dawno spalony zresztą ty i tak byś się w niego nie zmieścił.
Przysunął
swoją twarz do mojej i lekko pocałował w policzek. Na jego twarzy pojawiły się
rumieńce, a ja pewnie wyglądałam jak pomidor. Przyciągnął mnie do siebie i
mocno przytulił, jakby chciał ochronić mnie przed całym światem.
-Wesołych
Świąt, Blake.
-Wesołych
Świąt, Lenehan.
***
Cześć wszystkim.
Jak napisałam w ogłoszeniu blog był zawieszony, ale postanowiłam dać wam szansę.
Co prawda miałam w ogóle skasować bloga, ale w końcu pojawiły się komentarze może i dwa pozytywne. Od dwóch dziewczyn (tak podejrzewam :)), ale dziewczyny jeśli to czytacie to ten rozdział jest specjalną dedykacją dla was. I bardzo wam dziękuje bo to dzięki wam napisałam ten rozdział. Bardzo miło mi się go pisało z myślą o was :) Co do komentarza od jednej z czytelniczek o moim wrzucaniu rozdziałów. Gdy to napisałaś specjalnie weszłam i sprawdziłam co ile były zamieszczane rozdziały. Czasami co miesiąc, a czasami nawet dwa razy w miesiącu. Nawet jeśli wrzucałabym co trzy miesiące jestem tylko człowiekiem. Nie umiem pogodzić wszystkich rzeczy na raz. Chce zwrócić jeszcze uwagę na jedną rzecz większość moich czytelników pewnie jest z grupy BAM na facebooku, która liczy kilkanaście tysięcy użytkowników, a na mojego bloga wchodzi ledwo pewnie 5 osób. Chciałam by ten blog był inny bo jak czytam inne opowiadania BAM większość opiera się się na tym, że główna bohaterka jest bambino i poznaję chłopaków. Nie piszę, że są to złe opowiadania czy coś, sama wiele bardzo lubię i często czytam, ale ja chciałam stworzyć coś innego. Historię z innej perspektywy. Może taka wam się nie podoba, ale jeśli tak w górnym prawym rogu macie czerwoną ikonkę. Sama nie rozumiem co wam szkodzi napisać tu jeden komentarz. Nie musi on dotyczyć rozdziału, ale na przykład tego co kochacie w chłopakach.
Kolejna rzecz jest taka jak widzicie w rozdziale jest gif z nową dziewczyną i to jest jakby nowy wygląd głównej bohaterki Chrissy. Więcej macie w stronie "Bohaterowie". Po za tym zmieniłam wygląd bloga, ale czy nadal będzie on prowadzony zależy to tylko od was.:)
Do zobaczenia
