poniedziałek, 25 stycznia 2016

12. Święta

-Wesołych świąt- krzyknęła Mia gdy weszłam do salonu. Dziewczyna stała na stołku cała opleciona w świąteczne łańcuchy ubierając choinkę, która była większa od mojego pokoju. Po drugiej stronie drzewka zauważyłam Sama z czapką Mikołaja na głowie.
-Niezła choinka-uśmiechnęłam się idąc do kuchni. Wide rozwaliła kawał dobrej roboty nasze mieszkanie było tak pięknie udekorowane jakby ktoś je wyciągnął z telewizji z tandetowatego serialu.  Miałam spędzić te święta razem z rodziną, ale na całe szczęście jakoś się wymigałam i wyjeżdżam do nich dopiero po świętach. Poczułam znajomy zapach domowych pierniczków tylko, że towarzyszył im zapach spalenizny.- Nie chce wam nic mówić, ale chyba coś się pali.
-Cholera to już trzecia partia!-krzyknął Sam biegnąc do kuchni.
Usiadłam przed kanapą patrząc jak Mia próbuje zawiesić gwiazdę na czubku choinki.
-Kto w ogóle załatwił choinkę?
-Dylan-odpowiedziała Mia z wielkim uśmiechem gdy tylko wypowiedziała jego imię.
-A tak chłopak od waty cukrowej –powiedziałam biorąc do ust piernika i natychmiast go wypluwając bo smakował jak węgiel.
-To za karę, on nie pracuję w wesołym miasteczku, poznaliśmy się tam tylko. Jest miły i troskliwy, ale nie wiem czy coś z tego będzie.-odpowiedziała siadając obok mnie i obwiązując mnie czerwonym łańcuchem.
-Dlaczego tak uważasz?
-Bo kompletnie do siebie nie pasujemy on jest typem biznesmena, a ja roztrzepaną rock księżniczką. Co prawda super mi się z nim rozmawia i spędza czas, ale nie wiem czy to jest chłopak dla mnie.
-Jak możesz tak myśleć? Po pierwsze wyglądacie razem słodko, a po drugie przeciwieństwa się przyciągają. Dylan to naprawdę fajny, słodki i śmieszny chłopak-powiedziałam.
-Czy ktoś mówi o mnie?
Odwróciłam się, a przede mną stanął Charlie z wielkim uśmiechem. Podeszłam do niego i przytuliłam. Nasze relację  nigdy nie były tak świetne.
-Chciałbyś niestety żadna z twoich cech nie pasuje to powyższej.
-Wszystkie pasują idealnie Blake.
Posłałam mu uśmiech i zabrałam się za dekorowanie drzewka. Choć kłótnia z Mią o kolory bombek trwała prawie miesiąc ja i chłopaki wygraliśmy. Zaczęłam z Wide wieszać lampki, gdy nagle usłyszałam wrzask Charliego
-Co to do cholery jest!-krzyczał krzywiąc się po zjedzeniu ciastek.
Wszyscy zaczęliśmy się z niego śmiać, a on patrzył na nas z miną, która ostrzegała nas żeby dzisiaj nie kłaść się spać.
Wszyscy zasiedliśmy przed kanapą, w tym czasie Mia każdemu rozdawała świąteczny sweter w najróżniejsze wzory. Naszą rozmowę przerwał trzask drzwiami.
-Zastrzelcie mnie na miejscu- powiedziała Hayde wchodząc do salonu. Była jeszcze w brązowym płaczu i swoim ukochanym czerwonym szaliku, a na jej włosach można było jeszcze zauważyć śnieżny puch.
-Co się stało?
-Albo wiedzie co dajcie lepiej dwie spluwy dla mnie i dla ciebie Chrissy. Powiedziała siadając na stołku w kuchni.
-Powiesz mi wreszcie co się stało?!
-Nasz kochany szef stwierdził, żeby nadać kawiarni świątecznego stylu. Wystroił ją, ale zmienił też nasze uniformy- powiedziała pokazując mi w telefonie zdjęcie kombinezonu elfa.
-W sumie mogło być gorzej-powiedziałam blokując telefon przed spojrzeniami chłopaków.- Napijesz się czegoś?
-Oczywiście, że tak-odpowiedziała biorąc włosy do tyłu- Tak w ogóle Sam, świetna koszula.
Spojrzałam na nią zdziwionym wzrokiem na co ona mrugnęła do mnie. Trzymając w ręku dwa kubki z gorąca czekoladą skierowałyśmy się do mojego pokoju. Hayde nazwała to naszymi cotygodniowymi pogawędkami mimo tego, że widuje ją w moim mieszkaniu prawie codziennie.
-To jak masz już jakieś postanowienia noworoczne?
-Kilka.
-To opowiadaj-powiedziała kładąc się na moim łóżku.
-Po pierwsze uporządkować w szafie i w życiu. Po drugie wziąć udział w jakimś występie.
-Przydało by się jeszcze jedno, wybrać w końcu chłopaka.
-Słucham?!
-Na twojej liście zapisałam ci już tylu kandydatów, że powinno ci wystarczyć. No więc masz wybór ja na przykład: Will, Adam, Daniel, Charlie bądź mój kuzyn Ash, ale on jest trochę dziwny.
-Czy ty zawsze musisz się mieszać w moje uczuciowe sprawy, a po za tym Charlie ma dziewczynę, Daniel to mój przyjaciel, a Will to mój były.
Rzuciła we mnie poduszką i puściła z głośników muzykę kończąc naszą rozmowę. Jednak Hayde miała rację powinnam uporządkować sprawy sercowe już dawno, a nowy rok będzie od tego odpowiedni.
-Bez żartów-krzyknęłam wychodząc za zaplecza w moim nowym uniformie. Wyglądałam jak świąteczna gwiazdka porno, a w kawiarni już czekali na mnie moi współlokatorzy, usłyszałam gwizdy i śmiechy więc posłałam im mordercze spojrzenie. Razem z Hayde ustałyśmy za ladą kompletnie zażenowane.
-To co Blake ty, ja, ten strój i jemioła. Co ty na to?
-Chciałbyś Lenehan- powiedziałam obracając się by wyjąć szklanki- I przestań mi się gapić na tyłek.
-To na co mam się patrzeć- odpowiedział, a kącik jego ust podniósł się do góry.
-Na tyłek swojej dziewczyny.
-Chrissy pójdziesz ze mną potem na zakupy okazało się, że będzie więcej gości niż myślałam-spytała Mia
-Jasne, a kto w końcu ma być?
-Nasza piątka plus Hayde i Daniel, jeszcze zaprosiłam Dylana i nie wiem czy jeszcze liczyć Jade.
-Jade wpadnie na chwilę-powiedział Charlie nie odrywając wzroku od telefonu.
-Okay czyli mamy 8 lub 9 osób, i prawie 80 spalonych pierników.
Zaczęliśmy się śmiać, a ja w końcu musiałam wrócić do pracy.
-Wesołych Świąt!-wszyscy razem krzyknęliśmy zderzając się kieliszkami z szampanem. Może i szampana piję się na sylwestra, ale jadłospis Mii tego nie obejmował. Sprawa co do ubrań była podzielona ja, Mia i nasi goście byliśmy ubrani elegancko. Ja w czerwoną sukienkę, a Mia w zieloną z długim złotym naszyjnikiem w kształcie dzwonka. Natomiast nasi kochani chłopcy byli ubrani w jednoczęściowe piżamy w świąteczne wzory. Jak to stwierdził Sam gdy był mały zawsze podczas wigilii był ubrany w piżamę i tradycji dochowa. Rozpakowując prezenty ponieważ chłopaki nie mogli już wytrzymać Mia dostała swój własny od Dylana w postaci buziaka pod jemiołą. To chyba oficjalnie oznaczało, że zostali parą. Ja natomiast zdążyłam rozpakować tylko jeden prezent od Andrew w postaci ramki ze zdjęciem na , którym go przytulam. Moje radochę przerwał Charlie, który pokazał mi gestem bym skierowała się w stronę jego pokoju. Z lekkim zdziwieniem powędrowałam w wyznaczone miejsce.
-O co chodzi?
-Chciałem ci złożyć życzenia i dać prezent-powiedział wręczając mi dosyć niestarannie zapakowaną paczkę. W środku znajdowało się małe pudełeczko ze złotym naszyjnikiem i z zawieszką w kształcie nutki. Po za tym było tam nasze zdjęcie zrobione na, którym jestem u Charliego na barana.-Wiem, że co prawda wolałabyś zawieszkę z tancerką, ale dzięki temu masz jakiś kawałek mnie.
-Dziękuje Charlie jest piękny.- powiedziałam obracając się do niego tyłem by zawiesił mi go na szyi.
-To nie wszystko-odpowiedział i wręczył mi do rąk kupon do jednego z najlepszych zakładów fryzjerskich w Nowym Yorku. Rzuciłam mu się na szyję z krzykiem oplatając go w pasie nogami tak, że przesunął się w tył o kilka kroków.-I udało mi się zagonić cię pod jemiołę brakuje jeszcze tylko twojego stroju.
Spojrzałam w górę, ktoś faktycznie zawiesił tam to małe cholerstwo. Spojrzałam mu prosto w oczy lekko się pesząc, a on założył mój kosmyk z włosów za ucho.
-Strój już dawno spalony zresztą ty i tak byś się w niego nie zmieścił.
Przysunął swoją twarz do mojej i lekko pocałował w policzek. Na jego twarzy pojawiły się rumieńce, a ja pewnie wyglądałam jak pomidor. Przyciągnął mnie do siebie i mocno przytulił, jakby chciał ochronić mnie przed całym światem.
-Wesołych Świąt, Blake.

-Wesołych Świąt, Lenehan.


***
Cześć wszystkim.
Jak napisałam w ogłoszeniu blog był zawieszony, ale postanowiłam dać wam szansę.
Co prawda miałam w ogóle skasować bloga, ale w końcu pojawiły się komentarze może i dwa pozytywne. Od dwóch dziewczyn (tak podejrzewam :)), ale dziewczyny jeśli to czytacie to ten rozdział jest specjalną dedykacją dla was. I bardzo wam dziękuje bo to dzięki wam napisałam ten rozdział. Bardzo miło mi się go pisało z myślą o was :) Co do komentarza od jednej z czytelniczek o moim wrzucaniu rozdziałów. Gdy to napisałaś specjalnie weszłam i sprawdziłam co ile były zamieszczane rozdziały. Czasami co miesiąc, a czasami nawet dwa razy w miesiącu. Nawet jeśli wrzucałabym co trzy miesiące jestem tylko człowiekiem. Nie umiem pogodzić wszystkich rzeczy na raz. Chce zwrócić jeszcze uwagę na jedną rzecz większość moich czytelników pewnie jest z grupy BAM na facebooku, która liczy kilkanaście tysięcy użytkowników, a na mojego bloga wchodzi ledwo pewnie 5 osób. Chciałam by ten blog był inny bo jak czytam inne opowiadania BAM większość opiera się się na tym, że główna bohaterka jest bambino i poznaję chłopaków. Nie piszę, że są to złe opowiadania czy coś, sama wiele bardzo lubię i często czytam, ale ja chciałam stworzyć coś innego. Historię z innej perspektywy. Może taka wam się nie podoba, ale jeśli tak w górnym prawym rogu macie czerwoną ikonkę. Sama nie rozumiem co wam szkodzi napisać tu jeden komentarz. Nie musi on dotyczyć rozdziału, ale na przykład tego co kochacie w chłopakach.
Kolejna rzecz jest taka jak widzicie w rozdziale jest gif z nową dziewczyną i to jest jakby nowy wygląd głównej bohaterki Chrissy. Więcej macie w stronie "Bohaterowie". Po za tym zmieniłam wygląd bloga, ale czy nadal będzie on prowadzony zależy to tylko od was.:)
Do zobaczenia