Czekam na Mie, która postanowiła przejrzeć moją szafę w
poszukiwaniu sukienki na koncert. Jak się okazało Leo zrobił pogaduszkę Charliemu, ale skończyło się tak jak każda ich kłótnia wygłupami i żartami z czego bardzo się cieszyłam.
Niestety gdy tylko weszłam do mieszkania okazało się, że przed chwilą przyszła
tu jakaś kobieta ze swoją córką Tatiana i Alice Blake. Moja najwspanialsza mama
i najokropniejsza siostra. Jak się dowiedziałam od Leo zaplanowały przyjść tu
jutro. Wiedziałam, że w końcu będę musiała się spotkać z rodziną, ale nie
tydzień po tym jak tu zamieszkałam.
-Powinnaś założyć tą, jest świetna- powiedziała Mia trzymając
w ręku czarną sukienkę z koronkowymi rękawami. Dostałam ją rok temu na urodziny
choć nigdy nie chciałam zakładać ponieważ była krótka. Wiedziałam, że i tak Mia
mnie to tego zmusi więc grzecznie postanowiłam założyć sukienkę. Po 10 minutach
byłyśmy gotowe ja w czarnej sukience i w czarnych baletkach, a Mia w granatowej
sukience i czarnych koturnach. Nigdy nie potrafiłam chodzić na obcasach i chyba
nigdy nie będę chciała się nauczyć wolałabym już chodzić po szkle.
Gdy dotarłyśmy na miejsce zostało tylko 30 minut.
Rozejrzałam się po Sali widziałam wiele znajomych twarzy ze szkoły. W tłumie
zauważyłam Sama z jakąś dziewczyną. Na mój widok uśmiechnął się. Nagle poczułam
jak ktoś dotyka mnie za ramię tym kimś okazał się Leo.
-Nie powinieneś być na scenie?- spytałam
-Tak i za chwile tam pójdę, ale najpierw chciałbym cie
jeszcze raz przeprosić za Charliego-odpowiedział
-Naprawdę nie musisz, Mia ostrzegała mnie, że Charlie jest
specyficzny.
-Mówiąc specyficzny miała chyba na myśli boski- usłyszałam
czyjś głos za sobą obróciłam się za mną stał nie kto inny tylko Charlie
-Nigdy nie będziesz mógł sobie darować?- spytałam
-Raczej nie..- odpowiedział- Możesz zostać chwilę po
koncercie chciałbym z tobą porozmawiać.
-Jasne, pod warunkiem, że nie będziesz gadał tylko o sobie.
-Wy tu gadu gadu, a my Charlie mamy za chwilę koncert więc
się ruszaj!-powiedział Leo starając się przekrzyczeć muzykę.
Chłopaki odeszli ode mnie, a ja postanowiłam poszukać
Mii,która w między czasie gdzieś poszła. W końcu odnalazłam ją stojąca przy
barze razem z Samem.W tej samej chwili na scenę wszedł Charlie i Leo. Zaczęli
śpiewać byli niesamowici Leo świetnie rapował, a Charlie miał tak piękny głos,
że serce umiało się rozpłynąć. Po godzinie koncert się skończył, a my krzyczeliśmy ze szczęścia. Wiedziałam, że są dobrzy, ale nie, że aż tak bardzo.
Zobaczyliśmy chłopaków idących w naszą stronę. Rzuciłam się Leo na szyję i
mocno przytuliłam, złapał mnie w pasie i podniósł do góry. Po kilku sekundach
postawił mnie na ziemi.
-A mnie?!- spytał Charlie
-Raczej na to nie zasłużyłeś- odpowiedziałam z uśmiechem-
Byliście niesamowici!
Ruszyliśmy w stronę drzwi cały czas rozmawiając o talencie
chłopaków. Zaczęliśmy iść w stronę naszego mieszkania, a ja poczułam jak ktoś
mnie ciągnie za ramię w stronę Central Parku. Przypomniałam sobie, że miałam po
koncercie porozmawiać z Charliem. Usiedliśmy na ławce i nastała cisza taka, że
mogłam usłyszeć każdego przelatującego gołębia.
-Chciałeś porozmawiać- powiedziałam
-No tak, chciałem się spytać czy jesteś na mnie zła?- spytał
-Dlaczego miałabym, bo powiedziałeś mi coś tak okropnego, że
równie dobrze mogłeś mnie skopać po brzuchu.
-Wiesz, że nie chciałem znasz mnie dopiero tydzień, ale
gdybyś znała dłużej wiedziałabyś, że jestem porąbanym człowiekiem. Zachowałem
się jak ostatni dzieciak i wiem, że nie powinienem tego mówić bo to jest twoje życie, ale zawsze
wtrącam się w sprawy swoich przyjaciół już taki jestem.
-Nie wiedziałam, że traktujesz mnie jak przyjaciółke.-
powiedziałam z uśmiechem
-No jasne! Jesteś moją małą wkurzjąca przyjaciółką-
odpowiedział przytulając mnie. Wtuliłam się w jego klatkę piersiową była to jak na razie najmilsza chwila moja i
Charliego.
Obudziłam się zrywając szybko z łóżko była za piętnaście
12:00. Za chwilę powinnam się spotkać z mamą i siostrą. Zaczęłam szykować się
jak najszybciej na twarz nałożyłam lekki makijaż czyli taki jaki uwzględniała
moja mama różowa szminka i jeśli ma dobry humor czarne kreski. Założyłam białą
jedwabną sukienkę, którą kupiłam w Grecji choć nigdy nie zamierzałam założyć,
na nogach miałam złote baletki. Spojrzałam na zegarek powinny być tu za 3
minuty wybiegłam z pokoju poprawiając torebkę.
Dotarłam do kuchni przy, której siedzieli moi współlokatorzy jedynie Mia
była ubrana, ale tylko dlatego, że musiała iść po zakupy.
-I niby nie jesteś Greczynką- powiedział Sam
-Za chwilę przychodzi moja mama z siostrą i mimo, że was
uwielbiam chłopcy to jednak nie chce żebyście przywitali moją rodzinkę w
bokserkach więc proszę…
Nie dokończyłam bo w tej samej chwili ktoś zapukał do drzwi
czułam jak uginają mi się nogi. Powoli podeszłam do drzwi i otworzyłam je za
nimi stały dwie osoby, które kochałam i nienawidziłam jednocześnie. Moja mama
jak zwykle była ubrana bardzo elegancko w turkusową sukienkę i czarne szpili.
Miała pełno biżuterii, usta miała podkreślone czerwoną szminką, a czarne włosy
zaplecione w kok. I choć miała 40 lat nie wyglądała na tyle. Alice była jej
kopią i moim przeciwieństwem miała na sobie różową sukienkę, którą dostała od
taty. Swoje blond włosy postanowiła pofalować miała różowe usta tak samo jak
ja. W rękach miała pudełko na buty w moim rozmiarze wiedziałam co to znaczy.
Przytuliłam się z nimi i zaprosiłam do
środka. Gdy dotarłyśmy do kuchni chłopaki byli już ubrani, dzięki bogu.
-Mamo Alice to jest Mia Wide, Sam Hale, Leondre Devries i
Charlie Lenehan.- powiedziałam, a moi współlokatorzy kiwnęli głowami na
przywitanie- Może przejdziemy do salonu?
Wszyscy usiedliśmy w salonie obserwując nawzajem.
-Mam rozumieć, że wszyscy studiujecie te całe aktorstwo i
muzykę.- powiedziała mama
-Tak chłopaki mają
już nawet swoje koncerty- odpowiedziałam- Nawet wczoraj..
Nie dokończyłam bo zadzwonił mamy telefon zerwała się na równe
nogi i wyszła z mieszkania. Zostałam tylko ja, moi przyjaciele i Alice.
-Nie musiałaś się mamie tym chwalić. Ona i tak wie, że im to
nie wyjdzie tak jak tobie ten cały taniec. Szkoły prawnicze to jest coś
porządnego chodząc do niej stajesz się dojrzały i rozsądny- powiedziała Alice
nie odrywając wzroku od telefonu
-To już wiem dlaczego jesteś taka sztywna- odpowiedział Sam
- Widzę że znalazłaś sobie przyjaciół, tak samo idiotycznych
jak ty Chrissy.
-Daruj sobie dobrze! Ci ludzie są najlepszymi osobami jakie
poznałam. I mało mnie obchodzi, że tobie nie pasują bo nie chodzą do
snobistycznej szkoły w Londynie jak ty.
Nie miałam ochoty widzieć się mamą, a tym bardziej z tobą, wiec w tej
chwili zabieraj te ohydne buty i podnoś ten swój nadęty i płaski tyłek i wynoś mi się stąd bo inaczej wrzucę cię do zsypu na śmieci.
Alice próbowała coś powiedzieć, ale pociągnęłam ją w stronę
wyjścia w tym samym momencie wróciłam mama.
-Następnym razem zostaw ją na lotnisku – powiedziałam kierując
wzrok na Alice, która zaczęła płakać
-Mamo! Ona i jej okropni znajomi byli dla mnie straszni!
Miałaś rację Chrissy jest zepsuta.
-Jak to mówisz mamo powinnam być damą. Więc grzecznie was
proszę opuście to mieszkanie i nie pokazujecie mi się więcej na oczy, ale
przecież i tak jestem zepsuta więc raczej nie będziecie chciały tu przyjeżdżać,
a teraz was żegnam- powiedziałam trzaskając drzwiami
Chciałam wrócić do swojego pokoju, chciałam o tym zapomnieć.
Przechodziłam obok kuchni i poczułam jak ktoś łapie mnie od tyłu tym kimś był
Charlie tylko on został wszyscy się rozeszli pewnie dlatego, że Mia im kazała.
Spojrzałam na niego ze łzami w oczach czułam się okropnie. Wytarł kciukiem łzę
i mocno mnie przytulił. Wtuliłam się w niego, a łzy same mi spływały coś
szeptał mi do ucha, ale nie wiedziałam co. To była już druga miła chwila
spędzona z Charliem druga i mam nadzieję, że nie ostatnia.
